D.O.F.T.

İnsanlık…Doğruyu ya da yanlışı eksiği veya fazlayı size tüm oluşumuyla sunmuş olan,kalpten gelen saf,temiz duygu…

Tarihin bilinmeyen zamanlarından beri varlığını sürdüren,insanların dünyaya gözünü açışıyla başlayıp ölüşüyle sonlanan tek gerçek duygudur insanlık.Ama o duyguyu bu kadar özel kılan şey ise,ona nasıl baktığınız,nasıl himayenize aldığınızdır.Kimi kalplerde körelmiş,kimi kalplerde tüm saflığıyla aydınlığa ulaşmış olsa da,insanlık,her insanın ruhuna üflenmiş ilk duygu gibidir.Saftır,güvenilirdir,sizi girdiğiniz karanlıktan çekip çıkaracak insaftır.Ama her yaratılan duygu gibi,insanlık da değişkendir.

İnanç,güven,kişilik…Hepsinin ortak özelliği nedir sizce? Hepsini birbiriyle bu kadar bağlarken,aynı anda kararlarınıza göre birbirinden zıt yönlere düşüren şey nedir? Umut mu? Merak mı? Yoksa sadece inanmak istediğiniz doğrular mı? Hepsini birbirine ayrılmaz bir bağ ile bağlayan tek bir şey varsa,o da adalettir.Her insanın inancını ölçen bir terazi gibi,adalet de insanlığınızı ölçen bir gerçekliktir.Kimileri kefeye tüm inancını,tüm umudunu yükler,kimileriyse inanmak istediğini,göz ardı ettiğini…Belki de insanoğlunu yıllarca birbirinden ayırmayı başarmış en büyük ölçüt bu terazidir,adaletin terazisidir.

Dünyada değişmeyen inançlar vardır.Bir insanın canına son vermenin kötü,bir düşküne yardımcı olmanın iyi olduğu inancını küçüklüğümüzden itibaren aşılamışızdır kendimize.İnançlar,insanlığınızın size getirisi olan en büyük hediyedir.Davranışlarınızda size yol gösteren ışık,kefesini doldurduğunuz terazidir.Ama elbet ki her bireyin ruhunda farklı bir yankı bulmuştur ki,herkesin adalet anlayışı kendincedir.İnanç,güven ve kişilik üçlüsünde seçtiğiniz tüm ağırlıklar,kefenizi,sizi,insanlığınızı ve dürüstlüğünüzü dolduran duygulardır.İnsan kimi zaman adaletin dengesine sığınırken,kimi zaman yükü altında ezilip korkar.Aklıyla zikri şaşar ve kendine ters düşer.Bu yüzdendir ki dünyadaki en büyük adalet dengesi,biz insanların elinde değil,dünyanın ve adaletin gerçek sahibi olan doğanın eline sürülmüştür.

İnsanlar doğar,büyür,tuttuğu,belki de tutmayı seçtiği ağırlıklar altında yaşar ve ölür.İnsanlığı ve inancı elverdiğince kendine dürüst yaşar,kendi doğrularını savunur.Çünkü adalet:

İnsanlığın bir kalpte bulduğu yankı,inancın bir dilde bulduğu söz ve seçimlerinizin bir harekette bulduğu ağırlıktır.